متولد زمستان

xa0...

نمی توانم به چشم ها و ذهن های آن همه سرباز که به جاده دوخته شده بود فکر نکنم به رویاها و امید هایی که در تنهایی شب و لای آن کجاوی آهنی با جاده یکی میشدند به دست ها و آغوش هایی که برای عزیزان چشم به را...

سالهاست که رفته ای، پدر xa0از تابستان بگو، از پاییزی که رفتی تا من از زمستانی بگویم که نشست بر مو هایم و نرفت...

پدرxa0 کاش بودی و می دیدی حس پدر مردگی چقدر دردآور است شعری مرا به اوج خاطرات برد شعری که جانم را بعد از پنج سال سوزاند : من که با هر بند انگشت تو در دستان خود ذکر میگویم پدر،تسبیح میخواهم چکار…؟؟؟ xa0...